زنده ات نیست هیچ

از دستم افتاد این شهر نیمه جان، بخوان و هیچ نگو، بهار رنگش زرذ است، عشق درد و فریاد است، بی سر حرکت کن، بی قلب، مترسک؛ مترسک بی پر و بال باید زندگی کرد، عادت کن.

تنها تویی و تنهایی تو.

مست خیال روزها نشو، میروند، میدوند، می گذرند، فراموش میکند، سیگاری ات هم نیست.

جگرت خون بگذرد، تمام شود.