348

دیشب میزناهارخوری را هم فروختم. خانه ی جدید جای میز ناهارخوری ندارد! همینقدر کوچک. مبل ها را هم فروختم که بعد از جابجایی باید بروم بر اساس متراژ جدید خرید کنم. گاز، میزتلویزیون و کنسول، کتابخانه ها، کمد اتاق را هم مامان یکسریش را برده خانه کرج یکسریش را میفرستد خانه ی خودش.

تقریبا جز ماشین لباسشویی، تخت، یخچال، مابقی وسایل کارتن های بسته بندی شده هستند. به دید بدی به قضیه نگاه نمیکنم فقط فشار روانی اش زیاد است. باید گاز رو میزی شود، فرتوکار، مبل جدید، خرید صندلی کانتر، بازسازی سرویس بهداشتی از ایرانی به فرنگی، سفارش کمددیواری، همه ی اینها زمان میخواهد. دوباره باید بعد از کار بیافتم دنبال تک تک اینکارها. با آدم ها سروکله بزنم بایت تایم تحویل، درست کار کردن، پول.

خلاصه فکرم زیادی درگیر است.