266

نگاه کردم، ببینم در برابر این مسئله چه برخوردهایی نشان میدهم! واقعیت را بگویم افتضاح بوده ام. گریه، گریه، گریه. تا همین دیشب هم هق هق. انگار بی پدر مادر شده ام خدایی نکرده. اما فکر میکنم از دیروز دیگر وارد مرحله ی پذیرش شدم کم کم. چون شروع کردم به غذا خوردن. همچنان بی حوصله ام، با دیگران بد حرف میزنم، بغض دارم، گوشه گیرم اما برنامه ریخته ام رسیدم خانه فضا را آرام کنم، فیلم ببینم و از اینجور کارها.

خلاصه که در مدیریت بحران از ده به خودم دو میدهم!